→ Maak jij het verschil?

Nieuwtjes

Ook in 2017 mogen we ons weer Top Employer noemen! Jaarlijks certificeert het Top Employ... Lees meer Alle nieuwsberichten

Vacature Nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van onze vacatures? Vul hieronder je emailadres in om je in te schrijven op onze nieuwsbrief.

Handige links

Alle links

Maak jij het verschil?

Werken in een ziekenhuis is bijzonder omdat je je inzet voor de gezondheid en zorg van concrete mensen. Voor het UZ Brussel staan onze patiënten altijd centraal. Megane, Yentl, Philip, Robert, Nicole en Sylvie zijn onze patiënten.

Amper twaalf was Megane toen ze op school in elkaar zakte. De diagnose was hard: een tumor had zich verstrengeld tussen twee ruggenwervels. Na een week van bang afwachten, kregen Megane en haar familie te horen dat de tumor goedaardig was. Er volgden een operatie en een lange revalidatie. Omdat het gezwel zich op zo’n delicate plaats had genesteld, kon het niet helemaal worden weggehaald. De kans is groot dat de tumor opnieuw zal groeien en dat een nieuwe behandeling nodig is. Vandaag is Megane een sterke jonge vrouw die voorzichtig toekomstplannen maakt. ‘Ondanks die moeilijke periode, heb ik toch warme herinneringen aan het ziekenhuis. Ik voelde mij er goed omringd en dat is wat ik onthoud. De pijn, die ben ik vergeten.’

Yentl lijdt sinds zijn twaalfde aan diabetes type 1. Meteen kreeg hij coaching over hoe zelf met zijn ziekte kon omgaan. Dat laat hem vandaag toe om een normaal leven te leiden, zolang hij zijn voorzorgen neemt en steeds zijn insulinespuit op zak heeft. Zijn passie voor boomzagen bracht hem tot op het Europees kampioenschap en zijn vrije tijd brengt hij door bij het Rode Kruis, waar hij werkt als vrijwilliger. Met de steun van zijn ouders, vriendin, collega’s en de goede zorgen van zijn behandelende arts, staat niets zijn toekomst in de weg.

Tien dagen lang zat Philip in het UZ Brussel gekluisterd aan het ziekbed van zijn zoontje dat vocht voor zijn leven als gevolg van een luchtpijpvernauwing. Overmand door machteloosheid, maar omringd door een team van medische experten. Een team waar hij en zijn gezin al meermaals een beroep op deden. Toen zijn vrouw met spoed moest bevallen, bijvoorbeeld, of toen dochter Eva met de step viel en haar kin genaaid moest worden. Zelf revalideerde hij er na een hernia. ‘Het zijn de mensen met wie je in contact komt in het ziekenhuis die maken dat er een vertrouwensband ontstaat’, zegt Philip.

Na een stresserende baan en een kort prepensioen kreeg Robert een hartaanval en daarna verschillende stents ingebracht om de verstopte kransslagaders te deblokkeren. Vandaag moet hij nog geregeld naar het ziekenhuis voor een aderlating omdat zijn lever het ijzer niet zelf afvoert. Maar toch voelt Robert zich geen patiënt en hij wil dat ook niet zijn. Hij vindt dat het allemaal wel meevalt en vandaag haalt hij zijn tijd in: hij probeert te genieten van elk moment en van wie hem lief is.  Hij vindt kwaliteitsvolle zorg essentieel en beseft dat mensen er de kern van uitmaken. Een patiënt heeft recht op deskundige hulp, passende begeleiding en alle informatie, vindt hij.

Nicole zei meteen ja toen we haar vroegen of ze aan een filmpje wilde meewerken dat het UZ Brussel moest helpen om goede medewerkers te rekruteren. Ze was toen al terminaal en dat wist ze. Op 30 augustus is ze overleden. Daardoor is haar filmpje ineens, meer nog dan een middel om nieuwe medewerkers te rekruteren, het portret van een sterke vrouw die we ons altijd met heel veel respect zullen blijven herinneren. Meer info op de blog van het UZ Brussel: http://blog.uzbrussel.be/2016/08/als-t-niet-is-dan-is-t-niet/

Sylvie werd op jonge leeftijd geconfronteerd met kanker. Een strijd die ze met de hulp van haar familie,  omgeving en de zorgverlening vanuit het UZ Brussel is aangegaan.

Voel jij je aangesproken door hun verhalen? Wil je mee het verschil maken voor haar en andere patiënten van het UZ Brussel?

Bekijk onze vacatures